"Silla" - czy klimat nadrabia całą resztę?

 

Czy marzy Wam się może zimowa opowieść o świecie zorzy? Jeśli tak, to dobrze trafiliście! Dziś porozmawiamy o "Silli" - książce z pięknym wnętrzem i przesłaniem.

Ale najpierw trochę od wydawcy....

Odwieczna harmonia została naruszona. Jedyną nadzieją na ocalenie świata Zorzy jest całkiem zwyczajny chłopiec. Ari wyrusza samotnie ku swemu przeznaczeniu.

W mroźnej krainie, nad którą świecą dwa księżyce, ludzie i zwierzęta od wieków żyją w przyjaźni. Jednak ostatnio zaczynają się dziać niepokojące rzeczy. Jest coraz zimniej, śnieżne krowy linieją, w jeziorach i morzu brakuje ryb, pod lodem zaś czai się zło. A najgorsze jest to, że Zorza… umiera.

Jedenastoletni Ari udaje się w daleką, pełną niebezpieczeństw podróż. Zanim odkryje mroczną tajemnicę, na swojej drodze spotka nowych przyjaciół oraz przeżyje coś, co na zawsze odmieni jego życie.

Z początku może wydawać się, że to będzie nieskomplikowana, poukładana historia. I miała ona ogromny potencjał przez pierwsze kilka rozdziałów - choć wciąż uważam, że jest dobra, to jednak mogło być lepiej. Mniej chaotycznie.

Świat przedstawiony w książce jest niesamowity - chłodny i śnieżny - czyli taki, jaki powinien być. Ilustracje? Jeszcze piękniejsze, dopracowane i zachęcające. 

Jednak gdzieś tu wkradły się małe techniczne problemy. 

Mnóstwo postaci, których nie da się zapamiętać, to po pierwsze. Po drugie - zdecydowanie okładka krzyczy, że to coś dla młodszych czytelników, jednak dziecko by się tu baaaardzo mogło pogubić. Wydarzeń jest dużo, a nie wszystkie łatwo w ogóle klasyfikować w kategoriach "ważne" czy "zapychacz, żeby treści było więcej". 

To, co na pewno można zauważyć to to przesłanie, o którym wspomniałam wcześniej. Bohaterowie podkreślają wagę przyjaźni, dążenia do celu, odnajdywania siebie. No i to dobry akcent tej opowieści, bo wiadomo do czego dąży, przynajmniej jeśli chodzi o "naukę". 

Ari to młody chłopak, co dodatkowo sprawia, że jego charakter nie jest jeszcze jakiś wyraźny. Mamy traktować go jako odważnego chłopca, który walczy z przeciwnościami, jest jednak taką dość pospolitą postacią. 

To pierwszy tom serii, a nie wiem, czy dalej bym nie pogubiła się jeszcze bardziej przy takim tempie i rozłożeniu wydarzeń. 

Jest pisany prostym językiem, ale nie wciąga, to raczej takie zajmowanie sobie czasu w ciągu dnia na czymś luźnym. 

Może Wam spodoba się bardziej, bo klimat tu jest, ważna lekcja płynąca z "Silli' również, ale zdecydowanie polecę ją komuś z kategorii wiekowej +13, bo niżej może być ciężko żeby to wszystko poukładać sobie w głowie...

(współpraca z Wydawnictwem Agora)

- Dominika